
prezentuje
CYKL FILMOWY
ŻYCIE JEST MUZYKĄ
III ODSŁONA
ŻYCIE JEST MUZYKĄ / BRASILEIRINHO MUZYKA SŁOŃCA
11 lutego 2010 godz. 17.00
Prelekcja
Miejsce:
AULA 1.43
Wydział Filologiczny
Uniwersytetu Gdańskiego,
UL. WITA STWOSZA 55
KARNETY:
2 FILMY 10 zł // 4 FILMY 15 zł //całość 30 zł
(sprzedaż karnetów pół godziny przed seansem)

ŻYCIE JEST MUZYKĄ
(2005)
Produkcja: Niemcy, Turcja
Reżyseria: Fatih Akin
Scenariusz: Fatih Akin
Zdjęcia: Hervé Dieu
Czas trwania: 90 min.

Wciągający portret współczesnego Stambułu - miasta tętniącego życiem i muzyką. To efekt niezwykłej wyprawy Europejczyka, który przemierzył ulice miasta w rytm wszechobecnej i porywającej muzyki. W Stambule muzyki nie trzeba szukać. Jest wszędzie - w barach, na podwórkach, ulicach. Punkrock, pop, jazz, rap i folklor - dźwięki obce i znane. Nieznany koloryt, odurzająca egzotyka wibrują na każdym kroku i przyprawiają o zawrót głowy. Rozkoszna mieszanka kultury Azji i Europy, Wschodu i Zachodu.



BRASILEIRINHO. MUZYKA SŁOŃCA
(2005)
Produkcja:Brazylia,Finlandia,Francja,Szwajcaria
reżyseria Mika Kaurismäki
zdjęcia Jacques Cheuiche
muzyka Marcello Gonçalves
czas trwania: 90

Film Brasileirinho poświęcony jest brazylijskiej muzyce choro, ale przede wszystkim prezentuje barwną witalność tego gatunku w dzisiejszych czasach. Motywem przewodnim filmu jest zespół Trio Madeira Brasil, złożony z trzech wybitnych brazylijskich muzyków: Marcello Gonçalvesa (gitara siedmiostrunowa), Zé Paulo Bekera (gitara) i Rolando de Bandolima.
Podczas roda de choro, tradycyjnej brazylijskiej jam-session, Trio wpada na pomysł zorganizowania koncertu, w którym zagrają gościnnie zaproszeni muzycy. Jednocześnie, roda de choro przywołuje klimat, w którym choro powstało i rozwinęło się na przeciągu ubiegłego stulecia. W czasie sesji muzycznych, ale i w swoich domach, brazylijscy muzycy wspominają główne zdarzenia w historii tej muzyki, takie jak początki radia, erę Big Bandu i tradycyjne zabawy taneczne (gafieiras), oraz grają kluczowe dla tej historii utwory.

Podczas roda de choro, tradycyjnej brazylijskiej jam-session, Trio wpada na pomysł zorganizowania koncertu, w którym zagrają gościnnie zaproszeni muzycy. Jednocześnie, roda de choro przywołuje klimat, w którym choro powstało i rozwinęło się na przeciągu ubiegłego stulecia. W czasie sesji muzycznych, ale i w swoich domach, brazylijscy muzycy wspominają główne zdarzenia w historii tej muzyki, takie jak początki radia, erę Big Bandu i tradycyjne zabawy taneczne (gafieiras), oraz grają kluczowe dla tej historii utwory.

